Phycology جلبک شناسی

نخستین پایگاه اطلاعاتی جلبک شناسی به زبان فارسی

چکیده گزارش نهایی طرح تحقیقاتی سال 1386 : مطالعه جلبکهای اپی پلیک تالاب گمیشان

خلاصه

تالاب بین المللی گمیشان در شمال شرقی کشور در حوزه شهرستان ترکمن با گسترش شمالی جنوبی قرار داشته و از سمت غرب توسط تپه ماهورها از دریای خزر جدا می شود. با توجه به اهمیت جلبکهای کف زی در تولید و فتوسنتز، تغذیه بی مهرگان و آبزیان، تعیین آلودگی آبها با نقش نشانگر زیستی و تاثیر بر تنوع زیستی، جلبک های اپی پلیک این تالاب در یک دوره یکساله از تابستان 1385 تا تابستان 1386 مورد مطالعه قرار گرفت. 12 ایستگاه بر حسب جریان آب، عمق و توپوگرافی اکوسیستم، جنس بستر و مساحت عرصه تعیین شدند. جلبکهای اپی پلیک مطابق با الگوی متداول، بطور تصادفی از طریق کشیدن یک لوله شیشه ای به قطر 1 سانتی متر در طول رسوبات کف اکوسیستم جمع آوری شدند این نخستین مطالعه فلوریستیک جلبکها در این تالاب بوده است. 39 تاکسون از جوامع اپی پلیک مورد شناسایی قرار گرفت که 24 مورد متعلق به باسیلاریوفیتا، 8 مورد متعلق به کلروفیتا و 7 مورد متعلق به سیانوفیتا بودند. تمامی گونه های گزارش شده، گزارش جدیدی برای تالاب گمیشان بشمار می آیند.

  
نویسنده : رضا رمضان نژاد قادی/ آرش کیانیان مومنی ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸٧

چکیده گزارش نهایی طرح تحقیقاتی سال 1385 در تالاب میانکاله

خلاصه

 

 خلیج گرگان یا تالاب میانکاله با وسعت تقریبی 23800 هکتار در منتهی الیه جنوب شرق دریای خزر واقع شده است. تالاب میانکاله حدود 60 کیلومتر طول و به طور میانگین 12 کیلومتر عرض دارد. بستر تالاب لجنی بوده و تنها در سمت شمال دارای شن و ماسه نیز می باشد. شیرین تر بودن آب در انتهای غربی تالاب و حضور بستر لجنی و باتلاقی، موجب تنوع بیشتر گونه های آب شیرین گیاهی و جلبکی شده است. در این تحقیق بررسی لیست فلوریستیک گونه های جلبکی تالاب میانکاله ( خلیج گرگان) مد نظر بوده است. به این منظور پس از جمع آوری سالیانه گونه های جلبکی آبزی در چهار فصل از تیر ماه 1385 تا خرداد 1386، و تثبیت آنها در محلولهای تثبیت کننده معمول، به شناسایی تمامی تاکسونهای تثبیت شده پرداخته شد. در این بررسی تعداد 126 گونه و تقسیمات زیر گونه ای از جلبک ها متعلق به 57 جنس و 8 شاخه مورد شناسایی قرار گرفتند. با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، تالاب میانکاله از نظر تنوع گونه های جلبکی دارای سیستم یوتروفیک می باشد.

  
نویسنده : رضا رمضان نژاد قادی/ آرش کیانیان مومنی ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸٧

فیلوژنی و رده بندی جلبکهای سبز

فیلوژنی و رده بندی جلبکهای سبز

فراوانترین فسیل های دوران پروتوزوئیک در میان یوکاریوتها متعلق به کلروفیتاست. جنس حد واسط سیانوفیتا و کلروفیتا، پروکلرون نام دارد که به دلیل پروکاریوت بودن در گروه سیانوفیتا جای گرفته است. اولین راسته کلروفیتا، Volvocales نام دارد. این راسته در سه دودمان سایر گروههای جلبکهای سبز را به وجود آورده است. در دودمان اول بیشتر انواع سنوسیتی با دیواره آهکی قرار می گیرند. در این دودمان رشد رویشی تنها از طریق افزایش حجم سلول انجام شده و تقسیم سلولی وجود ندارد. دودمان دوم فاقد تاژک بوده و پلاستیدهای بزرگ و غالبا لبدار دارند. دیواره سلولی در داخل سلولزی و در خارج از جنس پکتین است. این گروه منشا کانژوگالهاست. در دودمان سوم تاژک ها باقی مانده و بسیاری از گونه ها در زندگی خود مرحله پالملوئیدی یا کلامیدوموناس شکل را می گذرانند. این دودمان به کلادوفورال ها و اولوتریکال ها ختم می شود ( پیرسون، 1995). کلروفیتا بر اساس پیکره رویشی، وجود زئوسپور و نیز چرخه زندگی تقسیم بندی می‌شوند. بولد شاخه کلروفیتا را در یک رده با نام کلروفیسه و هفده راسته قرار داده است.

  
نویسنده : رضا رمضان نژاد قادی/ آرش کیانیان مومنی ; ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ مهر ۱۳۸٧